خداوند می فرماید :
هرچه دیدی هیچی مگو !
من هم هرچه دیدم هیچی نمیگم …
یعنی تو در مصائب صبور باش
و چیزی نگو، منم در خطاهایت چیزی نمیگم !
هرچه درد را آشکارتر کنی، دوا دیرتر پیدا میشود.
اگر با ادب بودی و چیزی نگفتی راه را نشانت میدهد …
باید زبانت را کنترل کنی ولو اینکه به تو سخت بگذرد ؛ چون با بیانش مشکلاتت رو چند برابر میکنی !
صبور باش راه باز میشود …
“حـــاج اسماعیــل دولابـی”
“اللهم لاَ أَجِدُ لِذُنُوبِي غَافِراً…”
_خدایا
كسي را پيدا نمي كنم
مرا ببخشد!
جز تو!
استاد علی صفایی:
«به حقِ حق، قسم
وقتی در روز قیامت
خداوند اولیای خود را
محشور میکند و ما میبینیم
که غم و غصههای آنان چه بوده
به حال خود گریه میکنیم و
شرمنده میشویم که چقدر
غصههای ما حقیر بوده است!»
[ به خداوند اعتماد کن … ]
گاهی بهترین ها را
بعد از تلخ ترین تجربه ها
به تو می دهد …!
تا قدر زیباترین چیزهایی که
به دست آوردی را بدانی …!
اگر خدا را داری
پس تمامیِ نگرانیهایت بی معنا است
چون او تکیه گاهی ست
که هیچگاه پشتت را خالی نخواهد کرد …
