مولايم…
بىه يادت پژمرده ام، و بى عشقت مرده.
مزارع دلم تنها با حضور سبز تو زنده و باطراوت مى شود.
و كام جانم فقط از شيرينى وصل تو پرحلاوت مى گردد.
محبوبم!
اى همه وجودم! تو خود مگذار فراموشت كنم.
آن قدر عوامل غفلت و فراموشى زندگيم را پر كرده;
آن قدر زمينه دلفريبى و گناه زياد است، و آن قدر به غير تو مشغولم كه «به ياد تو بودن»
و دل به حضورت سپردن، براستى برايم جهادى بس مشكل گرديده است;
جهادى بزرگ، با «جهاد اكبر».
اللهم عجل لولیک الفرج
یا_صاحب_الزمان
دنیای بی تـــو
زخــم چرکینــی ست بــی درمــان
ای نوش دارو…
ای شفا…
ای آخــرین مـرهم…
اللهم_عجل_لولیک_الفرج
شب_بخیرهمه_داروندارم
امام_مهربان_زمانم
ظهورڪن نگارمن،بيا ڪہ ازسرشعف
فداےقامتٺ ڪنم دوچشم اشڪبار را
تمام لحظہ هاے من فداے يڪ نگاه تو
بياو پاڪ ڪن ز دل حدیث انتظار را
اللهـم_عجـل_لولیـڪ_الفـرج
دلنوشته
نوای دلتنگی
ياد آن شاعر دلداده به خیر
که دمادم میگفت
خبر آمد خبری در راه است
سرخوش آن دل که از آن آگاه است
ولی ای کاش خبر می آمد
که خدا مى خواهد
پرده از غیبت مهدی زمان بر دارد
پرده از روزنه ی عشق و امید
پرده از راز نهان بردارد
کاش روزی خبرآید که تسلای دلخلق خدا
از فراسوی افق می آید
مهدی، آن یوسف گم گشتهی زهرا و على
از شب هجر به کنعان دلم میآید
اللهم عجل لولیک الفرج
